تکامل دندانهای کودکان

سیستم دندانهای انسان به دو دسته شیری و دائمی تقسیم می شوند که در سه مرحله شیری، مخلوط و دائمی در دهان رویش می یابند. دندانها به عنوان بخش مهمی از بدن فرد، وظایفی چون جوبدن، صحبت کردن و زیبایی را به عهده دارند و دندانهای شیری علاوه بر موارد فوق نقش هدایت رویش دندانهای دائمی را نیز ایفا خواهند کرد. بنابراین قسمت عمده ای از سلامت جسم و روان کودک به عهده دندانهاست.

هر یک ار دندانهای شیری و دائمی از بدو تشکیل جوانه دندانی در داخل فک مراحل مشخصی را طی می کنند تا به حفره دهان رویش یابند. مرحله معدنی شدن کلیه دندانهای شیری در دوران جنینی است و دندان مولر اول دائمی، نخستین دندانی می باشد که در بدو تولد معدنی خواهد شد. بنابراین اختلالات سیستمیک، تغذی ای، برخی بیماریها و … در طی هر یک از مراحل فوق می توانند روی جوانه دندانی تأثیر گذاشته، سبب ایجاد ناهنجاری در آنها گردند.

نخستین دندان شیری در حدود 8 ماهگی و نخستین دندان دائمی در سنین 7-6 سالگی رویش می یابند. دندانهای دائمی از ناحیه قدام به خلف با از دست دادن دندان شیری مربوطه در سنین 12-6 سالگی در حفره دهان ظاهر می گردند. دندان مولر اول دائمی که دندان 6 سالگی نامیده می شود، دندان شیری پیشینه ندارد و در پشت آخرین دندان شیری (کرسی دوم شیری) رویش می یابد و در پشت آن به ترتیب مولر دوم دائمی و در آینده دندان عقل ظاهر می شوند.

هر دندان شیری دارای یک جوانه دندان دائمی جانشین می باشد که در مجاورت یا در بین ریشه های دندان مزبور قرار گرفته است. بنابراین اختلالات موضعی مانند عفونت یا ضربه می توانند به جوانه دائمی منتقل گردیده، سبب ایجاد ناهنجاری در دندان دائمی گردند. این مسأله بر اهمیت حفظ و سلامت دندان شیری تأکید بسیار دارد.